doktryny polityczne
Arystoteles - 384 pne do 322 pne – filozof starożytnej Grecji, twórca syntezy helleńskiej, założył w Atenach własną szkołe filozoficzną, zwaną liceum. Ważniejsze prace : Dzielą się na 2 wielkie grupy : - egzoteryczne ( przeznaczone dla szerokiego kręgu odbiorców – ezoteryczne ( przeznaczone tylko dla uczniów ). Pierwsza grupa prawie całkowicie zagineła. Zachowały się natomiast prawie wszystkie pisma z drugiej grupy, najważniejsze z nich to metafizyka oraz traktaty z zakresu filozofii politycznej i moralnej: „Etyka Nikomachejska”, „Etyka wielka” , „Etyka Edumejska”, „poetyka i retoryka”. Podstawą doktryny Arystotelesa o państwie jest teza, że popęd do życia człowieka w panstwie, jak poped pluciowy ), jest czyms naturalnym, człowiek jest bowiem istota spoleczna. Panstwo wedlug niego to naturalny związek wsi, zdolny osiągnąć pelnie całkowitej wystarczalności. Powstaje po to, aby zaspokoic potrzeby ludzkiego zycia, istnieje zas w celu popierania dobrego zycia. Na kształt ustrojowy panstwa wpływa wiele czynnikow: klimat, polozenie geograficzne, wielkość terytorium, stan gospodarki, stosunki społeczne i charakter narodu. Arystoteles dokonal podzialu na ustroje dobre i zle, w zależności od tego czy wladza jest sprawowana w interesie ogolu, czy dla wlasnej korzyści rządzących. Dobre ustroje to : monarchia, arystokracja i politea. Zle natomiast ( zdegenerowane ), to tyrania, oligarchia i demokracja. Jako pierwszy oddzielil prawa przyrody od prawa natury, które zawiera w sobie reguly swoiste tylko dla ludzi „ Czyn to co jest dobre, a nie to co zle”. Wskazal prawa naturalne, do których zaliczyl: wladze ojca i meza w rodzinie, rzady ludzi oswieconych nad prostakami, wladze pana nad niewolnikiem i wolność. Prawo posiada „sile przymusowa”, będąc przy tym nakazem rozumu. Prawo nie może wszystkiego przewidzieć.
Read the rest of this entry ... (182 words left)
